De collectie medicijnen wordt steeds groter; elke avond krijgt Bert nu een zakje poeder, opgelost in water, dat moet helpen de ontlasting zacht te houden. Ook een pilletje om de darmen te stimuleren. ’s Ochtens dan prednison, antibiotica, kalktablet, maagbeschermer en een pilletje voor de kalium. Het kaliumgehalte wordt door bloedonderzoek regelmatig gecontroleerd in de kliniek.

Ook komt er nog ieder weekend paracetamol mee; eerder nam Bert die gewoon zondags weer mee terug, maar dan wordt het weggegooid. Zo idioot, maar medicijnen die zij hebben ‘uitgegeven’ mogen niet worden teruggenomen, omdat ze dan niet weten onder welke condities die bewaard zijn. We houden ze dus nu maar hier; in het medicijnkastje boven hebben we straks voldoende paracetamol voor jaren, schat ik!

Ik geef Bert de medicijnen met het ontbijt, yoghurt met muesli. Omdat hij dat niet meer zelf kan eten, zeker niet zittend in bed, help ik hem. “Als er in de hemel schraap-engeltjes zijn, word jij dat er later vast één van", zegt hij. Heb ik zelf nooit gemerkt, maar ik heb de aparte gewoonte na ieder hapje de rest bij elkaar te schrapen langs de zijkant van het bakje. Is logisch als het schaaltje bijna leeg is, maar heeft tussendoor weinig zin 😉.