Een stralende dag, dus Bert vindt het wel fijn een ‘blokje om’ te lopen. Is voor hem wel eng, confronterend, met de rollator buiten, maar het is ook wel lekker even een frisse neus te halen.

Het valt alleen erg tegen…. We zijn nog maar een paar huizen verder als Bert niet verder kan. Pijn in de rug en hij heeft het gevoel bijna door zijn benen te zakken. Op het zitje van de rollator even bijkomen en dan keren we weer om en gaan naar huis. Sjonge, dat zelfs dit kleine stukje al te ver is…. echt schrikken!

Ook binnen blijft hij zich onzeker voelen; het is natuurlijk ook heel eng als je het gevoel hebt dat je zo door je benen kunt zakken.

Begin van de middag komt buurman Sake een bos bloemen brengen; de bloemengroet die vanuit de kerk elke week naar iemand gaat die wel een ‘opkikker’ kan gebruiken. Wat attent! Met alle bloemen die deze week gekomen zijn is het nu zelfs zoeken naar een goede vaas en plek om hem neer te zetten!