Het meeste is geregeld dus een vrije ‘gewone’ zaterdag. Ik neem wat andere kleren mee naar Bert; alvast een pak en net overhemd voor woensdag, maar ook kleding voor zondag en maandag. Moet netjes zijn, maar niet te warm, want het is echt heel heet!

Ik moet vandaag wel anders naar de kliniek; De Waalbrug is afgesloten, omdat de ‘Giro’ vandaag door Nijmegen gaat. Op de heenweg volg ik de omleidingsborden en kom dan van een andere kant de stad binnen. Maar om dan bij de Maartenskliniek te komen valt niet mee; de navigatie geeft wel routes aan, maar iedere keer kom ik weer bij plekken waar de weg is afgezet. Uiteindelijk beland ik op een echt heuvelachtige weg, waarmee ik achter langs het terrein van de kliniek kom; een stukje ‘sightseeing’ zo.

Bert is blij dat hij weer op ‘zijn’ kamer terug is. Hij heeft Marian verteld van het overlijden van pa; ze reageerde erg betrokken, noemde zijn bezoek van een paar weken geleden nog. Ja, inderdaad heel fijn dat Helma en Ada hem toen nog mee hierheen hebben genomen.

Bert krijgt weer een verblijfskatheter; met de reis morgen en overmorgen naar Houten is dat gewoon veel handiger. Bij een katheter loopt de urine in een zakje dat aan het been hangt; het is veel makkelijker dat, ook tussendoor, even te legen in een urinaal. Veel handiger in ieder geval dan gewoon vanuit de rolstoel te plassen, zeker als er geen aangepast toilet is.

Als ik terugga, is de Waalbrug wel weer open, denk ik. Nou, niet dus: weer omleidingsborden. Uiteindelijk wijst de navigatie me de kortste route en kom ik in Duitsland terecht. Ongetwijfeld kort, maar weer een ‘toeristische route’. Zo een dag met heel wat kilometers en (vooral) veel reistijd….