Eigen vervoer!

’s Ochtends de rolstoelauto ophalen in Heteren, naar Nijmegen Bert ophalen en dan gaan we naar Nieuw-Vennep, in de buurt van Amsterdam. Hier is een garage die is gespecialiseerd in auto-aanpassingen voor gehandicapten. Zij passen nieuwe auto’s aan, maar hebben ook gebruikte, aangepaste auto’s en busjes.

Dit is wel een verschil met een gewone garage: Eerst gaan we in overleg om te bespreken wat we willen, de verkoper geeft aan wat wel of niet kan, en daarna kunnen we kijken welke gebruikte auto’s kunnen. “Hoe hoog bent u?”, vraagt de verkoper aan Bert. Die noemt direct zijn lengte, maar dat is niet de vraag; hoe hoog ben je in de rolstoel? Na op papier een goed model te hebben gekozen gaan we pas langs een aantal modellen die kunnen. Wij willen geen wagen waar Bert achterin zit; dat is niet gezellig, maar bovendien kan hij dan de weg niet overzien en wordt onnodig heen-en-weer geslingerd. Maar voorin past alleen met een busje; anders zit hij met zijn hoofd tegen het dak.

Uiteindelijk komen wij uit bij een verhoogde Ford Transit. Daarvan hebben ze er drie staan; hetzelfde model, alle drie geïmporteerd uit Denemarken. Hierin kan Bert voorin zitten, naast de bestuurdersstoel. Er is dan nog één passagiersstoel en verder is de bus ‘leeg’. Het is wel wennen, in zo’n bus achter het stuur zitten… Het lijkt me nog heel wat hiermee te rijden.

De drie Fords die er staan zijn verschillend van kleur, bouwjaar, kilometerstand en extraatjes, dus ook met een (klein) prijsverschil. We krijgen van alle drie een overzicht mee zodat we het rustig kunnen bekijken.

Ik moet ook meten of zo’n type auto onder de carport past; het zou lastig zijn als dat niet zo is; de auto altijd bij iemand anders voor de deur zetten lijkt me niet prettig.

We spreken af dat we laten weten of we belangstelling hebben voor één van de drie en dat ik nog een keer kom voor een proefrit; spannend!

Dan door naar Nieuwegein. De urn met de as van Pa wordt bijgezet bij de urnenmuur, onder een tegel waar ook de urn van ma staat. Goed dit met alle kinderen samen te kunnen doen; gelukkig kan Bert in de rolstoel hier op de begraafplaats voldoende ‘uit de voeten’.

Daarna gaan we door naar Maarssen, voor de verjaardag. Hoewel het veel rijden is vandaag, merk je wel hoe fijn het is eigen vervoer te hebben… Geen tijdsafspraken, niet wachten, maar gewoon zelf beslissen hoe laat je vertrekt.

Als we zelf een aangepaste bus hebben zal dat wennen zijn, ook wat ‘eng’ rijden misschien, maar ik kijk er ook naar uit!