Bert:

(geschreven op 15-6)

V Bivigliano A Firenze A 20 km W slecht weer en onweer met wolkbreuk O In jeugdherberg in Firenze (erg slecht en erg duur € 65,-- per kamer per nacht) E In restaurant vlak bij Jeugdherberg (erg goed en niet erg duur) T 1546 + 20 = 1566 km

Vanmorgen afscheid genomen van onze twee Italiaanse vriendinnen. Wij gaan via een verharde route naar Firenze en zullen ze waarschijnlijk niet meer zien.

Kort na ons vertrek begint het al te regenen en in de verte te onweren. Behoorlijk forse buien krijgen we te verwerken. Waar we onderweg vlakbij Olmo koffie drinken komt een echte wolkbreuk los en omweert het echt goed. Helma voelt zich onder een afdak bij het restaurant zelfs niet echt lekker zodat ze maar naar binnen komt waar ik net de koffie aan het bestellen ben.. We hebben de bui maar afgewacht en zijn weer verder gegaan.

De jeugdherberg hier is ronduit slecht. Alles is vies en de wanden van de douche raak ik niet aan. De kamer is nogal spartaans ingericht en er zit gevangenis gaas voor het raam. Het ontbijt is van dien aard dat “de bergbaas” er nog wat van kan leren. 1 broodje, 1 pakje boter, 1 kuipje jam, 1 bekertje koffie of thee, een plastic bekertje sinas en een plastic mes. En dat alles voor  € 65,-- per dag.

 

Aanvulling : Uiteraard hebben we geen honger gekregen. Maar vooral de onpersoonlijke sfeer en de weinig warme omgeving in toch wel een erg mooi gebouw viel erg tegen.

We hebben werkelijk overwogen om maar direct door te lopen. We hebben dat niet gedaan omdat de kans op internet in Firenze wat groter is dan in een klein dorpje verder op.

Toen we de tweede dag uit Firenze kwamen waren er bij de jeugdherberg wat jongens met flessen aan het gooien. Eerst dacht ik dat het plastic flessen waren maar later zag ik dat ze het er om ging om de flessen zo hoog te gooien dat ze op het asfalt kapot kletterden. Omdat ik vond dat ze dat niet konden maken riep ik ze nogal luid en duidelijk in het Nederlands toe of ze gek waren en dat ze die rotzooi op moesten ruimen. Het leuke is dat dan de taal er niet meer toe doet en dat ze precies begrepen wat de bedoeling was en het nog keurig uitvoerden ook. 

Helma:

Na het ontbijt lopen we langs een rustige weg richting Firenze. Dit laatste stuk loopt licht naar beneden, omdat Firenze lager ligt. Maar als we even onderweg zijn wordt het weer steeds slechter. De donkere lucht barst echt open en we krijgen plensbuien met flinke windvlagen. Ook begint het op een bepaald moment enorm te onweren. Gelukkig zijn we vlak bij een café-restaurant waar we kunnen schuilen. De zaak is nog niet echt open, maar de schoonmaakster laat ons binnen en zorgt voor koffie, als ze ziet hoe we er als verzopen katten bij staan. Na een poos schuilen wordt het gelukkig droog en kunnen we verder gaan.

Nu het droog is, stijgt er vanuit het dal een soort nevel op; en dan zien we een poosje later de stad beneden voor ons liggen! In het boekje staan wat adressen van jeugdherbergen. Maar de eerste die we bellen zit vol. Uiteindelijk gaan we naar een jeugdherberg die wat verder van het centrum ligt. Een mooi park met een weg erdoor voert ons naar de jeugdherberg: een statig oud pand, op het eerste gezicht. Maar binnen valt het enorm tegen. Een grote, hoge hal met een receptiebalie om ons aan te melden en dan krijgen we de sleutel van onze kamer. Ook hoog, met een paar stapelbedden en hoge ramen met tralies ervoor! In de badkamer plakt de kauwgum tegen de douchewanden en ligt overal stof e.d. in de hoekjes. Als handdoek krijgen we een grote papieren lap, die nog minder afdroogt dan onze reishanddoeken! Als we later de buurt gaan verkennen blijkt er net voor het park waar de herberg in ligt wel een leuke winkelstraat met een gezellig restaurantje, waar we ’s avonds gaan eten. Eten is prima en gezellig en niet duur, in tegenstelling tot onze vieze kamer waar we € 65,- voor moeten betalen!