De gordijnen hangen in de slaapkamer en de bedden heb ik opgemaakt. Twee zwart-witte dekbedhoezen die van Anne zijn geweest; passen goed bij elkaar. Het begint er steeds meer op te lijken! We moeten nog wel een keer spullen gaan kopen; kastjes om alles op te bergen, grote kasten om in de doorgang te zetten, dekbedhoezen in de goede kleuren.

Bert vindt het prachtig hoe de unit nu is; hij heeft het natuurlijk nog niet zo af gezien, omdat hij vorig weekend niet naar huis kon. De maten zijn ook prima; hij kan met de rolstoel makkelijk achter het bed langs.

Misschien is het de combinatie met de autorit, maar ’s middags moet ik de rolstoel weer wat achterover zetten zodat Bert even kan rusten. Hij blijft nog steeds erg moe en is ook nog niet van de hoofdpijn af. Het geplande bezoek voor vanavond zeg ik dus ook maar af.

En dan kunnen we, voor het eerst sinds eind december, weer naast elkaar slapen; dat voelt goed! Ik probeer even, net als ‘vroeger’ met mijn hoofd op zijn schouder te gaan liggen, maar de harde rand tussen de twee matrassen is niet echt prettig. Moet ik maar eens op zoek naar een stuk schuimrubber of zo als opvulling. En bovendien is er van de schouder niet veel meer over…. de spieren zijn eigenlijk vrijwel weg. Daar is helaas geen opvulling voor mogelijk....