Goed dat Bert hier maar een paar weken in het verpleeghuis is; de medepatiënten zijn voor een groot deel dementerenden, die amper reageren als je ze goedemorgen wenst. De verzorgenden zijn wel heel vriendelijk en behulpzaam. Bert kan ook gewoon iedere dag douchen; daarover hoor je toch weleens andere verhalen. De verzorgenden vinden het ook leuk Bert te helpen; iemand met wie je gewoon gezellig kunt kletsen.

Ik heb hier trouwens ook een praktisch iets ontdekt; ik heb de afgelopen maanden een paar bekers met tuitdeksel gekocht voor Bert, waaruit hij met een rietje kan drinken. Die verkopen ze bij de thuiszorgwinkel. Maar valt zo’n beker om, dan lekt het gewoon. Hier in Antonia hebben ze bekers met een deksel die veel beter sluit en een kleine doorgang voor een rietje. Deze geven veel minder kans op knoeien, zijn gewoon handiger. Het blijken Tupperware-bekers te zijn; grappig dat ze die hier gebruiken, in plaats van officiële bekers uit de thuiszorgwinkel. Thuis maar eens kijken of ik nog een Tupperware-boekje heb liggen met de naam van een consulente.

Na de lunch naar de fysiotherapie bij Klimmendaal; daar worden armen en benen ‘doorbewogen’. Dat is belangrijk om vergroeiingen en dergelijke te voorkomen. Ook gaat Kitty  ‘airstecken’; dat is in de Maartenskliniek ook steeds gebeurd. Het is een manier om de longinhoud op peil te houden en te voorkomen dat er vocht onderin de longen komt. Omdat de ademhalingsspieren minder werken worden de longen niet volledig opgeblazen’ dat gebeurt nu kunstmatig. Bert moet inademen, dan wordt er een kapje over de mond en neus gezet en met een soort ballon wordt er extra lucht ingeblazen. Dit moet eigenlijk elke dag gebeuren, dus we krijgen de ballon mee.