Een vrije dag, maar toch vroeg op, want Bonne is er weer en Diny, onze hulp. De laatste weken sta ik eigenlijk op niet-werkdagen altijd wat later op. ’s Avonds vraag ik hoe laat de planning voor de volgende dag is en dan sta ik een half uur ervoor op. Kan ik rustig medicijnen en ontbijt aan Bert geven, zelf ontbijten en douchen als de verzorging bezig is.

Maar dat gaat niet lukken als Diny moet schoonmaken, dus een ‘vroegertje’ vandaag.

Kan ik wel mooi boodschappen doen; Diny is dan in huis als de zorg weg is. Vanwege de openliggende bestrating kan Bert niet met de rolstoel de deur uit; maar lopend kan ik er wel overheen, dus even alleen naar de winkel is dan het handigst.

Aimy, die ik bij de intake had leren kennen, is inmiddels ook aan het werk. haar derde dochter is in juli geboren, dus haar verlof zit erop. Omdat zij nog moest worden ingewerkt is ze een paar keer met iemand mee geweest. Dat samenwerken hier vonden veel mensen leuk, merkte ik. In de thuiszorg werken mensen natuurlijk vrijwel altijd alleen, dus collega’s kom je dan hoogstens tegen bij vergaderingen of studiedagen.