Marian op bezoek

Vanochtend lekker opgeschoten op school; morgen hebben we teamvergadering en ’s middags een bijeenkomt in de Gruitpoort, een cultureel centrum. Dat is allemaal langs mij heen gegaan, maar we gaan dit jaar meedraaien in een kunstproject. Morgenmiddag is de eerste bijeenkomst; dan kun je deelnemen aan enkele workshops en kiezen welke richting je uiteindelijk wilt gaan doen.


Annemieke heeft gelukkig een goed bericht: Bert kan naar Antonia in Terborg. Ze vonden het wel lastig, een opname voor maar twee weken, maar hebben toch ingestemd. Gelukkig weer een ding dat we van het lijstje ‘regeldingen’ kunnen afstrepen.


Na het eten in het restaurant zitten we begin van de avond in de binnentuin van de Maartenskliniek te kletsen met Geert en zijn vrouw. “Wie komt daar nu aan?” vraagt Geert, die met zijn gezicht naar het gebouw zit. We kijken om en zien een forse vrouw in uitbundig Afrikaans gewaad, compleet met bijpassende hoofdbedekking. Het is Marian, Berts oude buurvrouw! Een van haar halfbroers heeft haar gebracht, omdat ze Bert graag wilde bezoeken. Wat enorm lief! Fijn ook om te zien dat ze weer zelfstandig kan lopen, zonder rollator!