Vandaag heb ik om 12.00 uur een lunch, in de MBO-school in de buurt. Dat hoort bij het ‘mantelzorg-compliment’ van de gemeente. Ik heb een VVV-bon gekregen, maar daarnaast wordt er op verschillende plekken een lunch georganiseerd waaraan je kunt deelnemen. Jammer genoeg zat een leuke locatie in de stad al vol, dus is het voor mij in het restaurant bij de school.

Ik heb afgesproken met Marja, een collega van school. Zij werkt bij ons als schoonmaakster en is mantelzorger voor haar man, die een hartkwaal heeft. Gezellig, en het eet gewoon leuker als er een bekende bij is. Anneke is ondertussen bij Bert, gaat ook met hem eten. Dat is voor sommigen wel een beetje eng, dus fijn dat zij dit wil doen.

Om drie uur komt Jan het eet-apparaat brengen. Een apparaat op een soort tafeltje; daarnaast een vierkante bak met een inzetbord; de onderbak kun je vullen met wat heet water, zodat het eten iets beter op temperatuur blijft.

Jan is een tijd bezig het geheel goed in te stellen. Je kunt het toestel namelijk programmeren, zodat hij weet waar het bord is en waar de mond is waar het eten in moet. Door tikjes met de kin tegen een hendeltje kan Bert vervolgens de opdrachten geven. Een lepel met daar een vork op geklemd gaan naar een bakje; dan gaan ze los van elkaar, pakken een hapje eten, klemmen weer dicht en gaan vervolgens naar de mond. Ingenieus, maar echt vlot gaat het niet. Jan adviseert om er flink mee te oefenen, als je er handig in wordt gaat het steeds vlotter.

Omdat ik een zak kruidnootjes heb liggen, besluit ik die in de bakjes te doen; lijkt me prima oefenmateriaal. Ik maak er een filmpje van dat ik naar de appgroep stuur; er komen direct veel reacties!

’s Avonds bezoek van een paar collega’s van Bert; ook zij zijn onder de indruk van de eetrobot.