Gisteravond heb ik bridgeles gehad. De ene dinsdag hebben we les, de andere dinsdag spelen we dan met ons groepje van 4. De “HEMA-bridgedames”, naar onze beginletters 😉. De les is bij de lerares, Gerry, thuis, en we zijn dan met zijn achten. Vorige week had ik alvast een mailtje gestuurd om te vertellen wat er met Bert aan de hand is. Bij de oliebollendrive, 28 december, had ik de anderen gesproken en iedereen was heel belangstellend. Maar om nu in de les eerst met het hele verhaal te beginnen leek me niet handig. Lief om te merken en te zien/horen in de reacties hoe iedereen meeleeft.

Dat is trouwens toch overweldigend; in de afgelopen twee weken hebben we zoveel reacties gekregen! Antwoorden op de mail, bloemen, kaartjes, bezoek (vandaag onze ex-zwager Jan); het doet echt goed dat zoveel mensen belangstelling tonen!

Bert vindt het lopen binnenshuis eigenlijk steeds iets ‘enger’. Dus gebruikt hij de rollator nu minder en doet zoveel mogelijk in de rolstoel.

Toen we in 2000 een stuk bij ons huis hebben aangebouwd en de rest hebben aangepast hadden we een aannemer die vooruit dacht. “Ik maak de deuren en de doorgang naar de keuken wat breder, is altijd handig als je ouder wordt en nog eens in een rolstoel terecht komt….” Bert kan dus overal goed door in de rolstoel, en de w.c. is ook zo groot dat die daarin past.

Bert heeft destijds de tekeningen gemaakt en hij vond het leuk te werken met wat hoeken van 45 graden; hierdoor hoef je geen scherpe draai te maken van huiskamer naar hal en van de hal naar de w.c. of voordeur. Is toen niet bewust gedaan, maar nu wel heel handig!