Mijn verjaardag, maar dat vier ik morgen, omdat ik vandaag moet werken.

Zo’n werkdag is leuk, geeft me weer het gevoel van mijn gewone leven een beetje terug. Maar ik merk ook dat het nog steeds vermoeiend is. Vroeger was ik aan het eind van mijn eerste (halve) werkweek bekaf, maar dat gevoel heb ik nu na een dag.

Heeft er uiteraard mee te maken dat ik thuis gewoon veel meer te doen heb. Niet alleen de dingen die ik vroeger zelf deed, maar ook taken die Bert voor zijn rekening nam. Zoals hij meerdere keren per week kookte bijvoorbeeld, de tuin en kamerplanten bijhield en alle klusjes deed. Niet alles kan ik, maar de planten, het koken komen nu wel op mij terecht. En daarnaast alle extra ‘nieuwe’ dingen; de hulp die ik door de dag heen aan Bert geef, de materialen en medicijnen bestellen, contact met artsen en therapeuten, naar de therapie rijden en ga zo maar door. Daarbij komt ook dat simpele dingen als even boodschappen doen veel meer tijd kosten. Kortom: mijn dagen zitten gewoon best heel vol.

Vandaag zijn schoonzus Marion en haar dochter Amber bij Bert, gezellig. Hij vindt het fijn dat er verschillende mensen zich hebben aangemeld; zo heb je regelmatig andere gezichten en onderwerpen van gesprek.