Steeds zo dubbel...
De ochtend na de kerstviering is altijd bijzonder. De kinderen zijn moe na de spannende avond ervoor, dus veel doen we niet. Maar een paar mogen de boom aftuigen, anderen helpen de versieringen van de wanden te halen, de kerstwerkjes worden uitgedeeld en ondertussen is iedereen lekker aan het kleuren of een kerstwerkblad aan het maken. De hulpouders zijn de hal aan het opruimen en komen later de kerstspullen uit de klas ophalen; dat gaat allemaal naar een centrale opslag.
Eind van de ochtend kijken de kinderen nog een film op het digibord, terwijl ik de boekjes met alle werkbladen van de afgelopen periode in elkaar niet.
Voor de kinderen begint om 12.00 uur de kerstvakantie; wij gaan na de lunch met het grootste deel van de collega’s nog even de stad in voor een kerstborrel. Best een prettige manier om zo het jaar af te sluiten.
Tegelijk voelt het ‘dubbel’, met de herinnering aan vorig jaar. Toen zaten we hier ook zo, maar had ik nog geen idee van alles wat er de periode daarna zou gebeuren…

