Een telefoontje van VGZ: het vervoer is akkoord, tot en met augustus mag Bert in het weekend met de rolstoeltaxi naar huis. We hadden dat al doorgekregen van de arts, maar altijd fijn het echt bevestigd te krijgen!

Bij de post is een brief van Medipoint. Het hoog-laag bed dat we in januari hebben gekregen was via de tijdelijke uitleen. Dat is voor 3 maanden en daarna kon ik het telefonisch voor 3 maanden verlengen. Maar na een half jaar vervalt de tijdelijke uitleenperiode; dan moet je een medische verklaring hebben dat je het bed nog nodig hebt. Er zit een formulier bij dat door de artsen moet worden ingevuld, dus dat neem ik maar mee naar Nijmegen.

’s Middags breng ik Emil naar Apeldoorn; hij doet dit jaar weer mee aan de hardloopvierdaagse daar. Dus met zijn tent en andere spullen naar het sportterrein dat altijd als loperscamping wordt ingericht.

Dan door naar de Maartenskliniek. Als voorbereiding op het weekend thuis moet ik een eenmalige katheter inbrengen, onder leiding van John. Nou, dat is echt eng om te doen. Maar goed, ondanks deze vrijdag de 13^e lukt het me wel. Eerlijk gezegd ben ik niet van plan thuis te gaan katheteriseren. Ik kan immers ook niet scannen, dus niet meten of er nog iets urine achterblijft na het plassen.

’s Avonds zet ik de tillift vast klaar in de woonkamer; de stekker in het stopcontact, zodat hij in ieder geval goed opgeladen is. Maar vreemd: het lampje van de accu gaat even branden, en daarna weer uit. Proberen of de lift het nu wel doet; nee dus!

Tjonge, dit is schrikken! Had ik de lift zo keurig op tijd geregeld, nu blijkt hij dus niet te werken! Toen hij werd gebracht deed-ie het, dat hebben we toen direct uitgeprobeerd. Maar of de accu nu defect is of dat er iets anders niet goed werkt?

Dat wordt nu dus zoeken naar een telefoonnummer van de technische dienst. Bellen, een bandje met een noodnummer buiten kantoortijden en uiteindelijk heb ik iemand aan de lijn. Omdat het inmiddels al over half elf is, spreken we af dat er morgenochtend iemand komt.

Op de groepsapp, waarop ik verteld had van de liftproblemen, blijven de berichtjes heen en weer gaan… Ik besluit nog maar even rustig t.v. te gaan kijken en wat te drinken, door alle stress kan ik anders toch niet goed in slaap komen. De stekker van de lift haal ik eruit; ik houd er niet zo van iets onder spanning te laten staan, zeker als er een mankement is.

Net voor ik naar bed ga kan ik het niet laten de lift nog een keer te testen; en, niet te geloven, hij doet het! Hoe is dit toch mogelijk? Ineens heb ik een ingeving: ik doe de stekker in het stopcontact en probeer het weer. En ja hoor, nu doet-ie het niet. Waarschijnlijk is er een soort beveiliging waardoor de lift niet werkt als de stekker in het stopcontact zit…. Ik voel me ongelooflijk stom, maar ga wel direct weer bellen. Hoeft er morgenochtend niemand te komen immers. De monteur die ik aan de lijn krijg kan er gelukkig om lachen en zegt de melding uit het systeem te halen.

Een enerverende (late) avond zo!