Om 10 uur naar Terborg; samen met Bert koffie drinken en dan is het tijd om weer naar Klimmendaal te gaan voor de therapieën. Iedere keer weer ben ik toch zo blij met onze bus. Als je toch steeds een taxi moet regelen voor bijvoorbeeld deze ziekenhuisritten… Natuurlijk kan dat en we krijgen het nog vergoed ook, maar nu gewoon kunnen gaan zonder tevoren te hoeven afspreken is gewoon veel prettiger!

Bert heeft in Antonia trouwens wel wat contact met een paar medebewoners; hoewel de meesten nauwelijks aanspreekbaar zijn (klinkt naar maar het is gewoon zo), praat hij veel met een mevrouw van zijn huiskamer. Zij is gedeeltelijk verlamd en heeft daar veel moeite mee. Ze wil heel graag van alles doen, is heel actief, maar heel veel lukt haar niet meer. Ook een meneer van een andere afdeling die nog geestelijke helemaal ‘bij’ is, vindt het leuk met Bert te praten.

Verder heeft hij natuurlijk elke dag voldoende bezoek en kunnen we veel buiten zitten. Vanavond komt Eveline, een collega van Bert die ik ook al eens ontmoet heb in het UMC.