De eerste schooldag; geen werkdag voor mij, maar toch voelt het speciaal.

De familie-agenda die ik heb aangemaakt werkt goed; voor de eerste ‘werkdagen’ wanneer Bert weer thuis is, hebben zich al mensen ingeschreven

Voor Bert is deze week juist een afsluiting; de laatste week in de Maartenskliniek.

We hebben ’s middags overleg met Annemieke; ik leg haar uit dat ik, om gezelschap voor Bert te regelen, een digitale agenda heb gemaakt en dat er al volop mensen hebben aangegeven te willen helpen. “Is echt iets voor jou, om dat zo aan te pakken. Mijn complimenten”, zegt ze. Aardig dat ze dat zegt, maar het lijkt mij vooral een manier om het voor mezelf makkelijker te maken.

De zaalarts komt langs met een pakket formulieren, in tweevoud. “Jullie hebben straks thuis ook allerlei materialen nodig, zoals onderleggers en katheters en dergelijke. Ik heb deze aanvraagformulieren ingevuld, daarmee kun je dat allemaal bestellen. Eén keer alles opsturen en als dat is goedgekeurd kun je het voortaan zonder verder recept bestellen. Ik heb sommige dingen iets ‘aangedikt’, zodat je daar later geen gedoe mee krijgt met de verzekering, zoals het aantal onderleggers dat noodzakelijk is.” Oké, fijn dat dit geregeld is; had ik zelf nooit bij stilgestaan, nu krijgt Bert die spullen mee uit de kliniek als hij het weekend naar huis komt.