Tijdelijk verblijf
Bellen met de garage waar ik eerder een rolstoelauto heb gehuurd; de zonnebloemauto is helaas niet beschikbaar voor het komend weekend. Gelukkig kan ik bij hen wel weer een auto huren. Zaterdagochtend ophalen, zondagavond weer terugbrengen. Nu dit is geregeld bel ik ook Monnereau om de taxi voor het weekend af te bestellen. Ook controleer ik nog of de taxirit voor donderdag goed staat genoteerd; dan moet Bert naar het gemeentehuis om de ID kaart aan te vragen.
’s Middags naar Nijmegen; we hebben weer een afspraak met Annemieke, de maatschappelijk werkster. “Ik ben aan het uitzoeken wat opties zijn voor een verblijf nadat je hier bent ontslagen’, vertelt ze. Zij denkt aan een zorghotel (er is een goede in Hummelo) of eventueel een verpleeghuis. Dat laatste is natuurlijk minder prettig, maar we moeten ook kijken wat een zorghotel kost en wat onze verzekering vergoedt; dat moet ik nog uitzoeken.
Ook hebben we het over de hulp als Bert straks thuis is; ik vertel dat ik een app-groep heb gemaakt voor de ‘burenhulp’, dat vindt zij wel goed bedacht en handig voor een paar extra hande’. Maar het is nog geen oplossing voor hele dagen als ik ga werken. Misschien is er ook een mogelijkheid voor een dagbesteding voor Bert, dat gaat ze ook voor ons uitzoeken. Dat zal nog wel lastig zijn; dagbesteding is veelal voor ouderen, en Bert zit er uiteraard niet op te wachten een dag tussen dementerenden te zitten. En rolstoelers kunnen vaak nog wel hun armen gebruiken, dan kan er gewoon veel meer.
Het nadenken over de toekomst neemt steeds meer vaste vormen aan, al blijft het tegelijkertijd ook allemaal zo onzeker…
Om vier uur komt de medewerkster van de notaris. Bert heeft geregeld dat hij dan klaar is met therapieën en dat er een kamer is waar we rustig kunnen zitten. Zij heeft de opzet voor het levenstestament bij zich en dat nemen we door. Ook moeten allerlei persoonlijke gegevens worden ingevuld. Het testament regelt dat ik namens Bert mag tekenen en dat ik beslissingen mag nemen over behandelingen als hij dat zelf niet meer kan aangeven. Best confronterend, maar ook wel goed dat dit vastligt. Ook moeten we aangeven wie dat gaat doen als er iets met mij gebeurt.
Alles wordt in een officieel levenstestament gezet en dan kan dat een keer worden ondertekend. Wanneer alles klaar is krijgen we bericht en kunnen we daarvoor een afspraak maken.

