Begin van de middag fysio- en ergotherapie. Bij de ergotherapie komt Michel even kennismaken. Hij is de handentherapeut en gaat bekijken wat er geoefend kan worden, maar ook wat er voor ondersteuning van de hand en pols mogelijk is.

Als die wat steviger zijn, kan Bert misschien nog iets meer vasthouden of doen. Zelf eten gaat helemaal niet meer, maar bijvoorbeeld een rietje naar zijn mond brengen lukt ook nauwelijks. De beker staat in de speciale steun, vlakbij zijn mond, nu moet hij met zijn mond daar naartoe om te kunnen drinken. Een beetje steun van de hand zou dan veel handiger zijn.

Donderdagmiddag gaat Michel daaraan werken; ik heb vanochtend de taxi voor donderdagmiddag geregeld. Het is wel fijn dat er dan een begeleider mee mag, zonder dat dat aan een persoon gekoppeld is. Nu kan dus ook iemand anders dan ik mee. Ada zou natuurlijk ook met onze auto kunnen gaan, maar dat durft ze niet, rijden in die grote bus.

Vanavond hebben we een voorstelling in Amphion, de vriendenavond.

Ik heb geen idee of onze bus wel in de parkeergarage van het theater past; grote kans van niet. Dus bel ik ’s middags even om te vragen hoe hoog de garage(doorgang) is. Helaas, bij Amphion blijkt niemand dat te weten. De garage zit wel bij het gebouw, maar is eigendom van de gemeente. Dus op zoek naar iemand van de gemeente die daar meer over weet. Bellen, wachten, doorverbonden worden; uiteindelijk blijk ik iemand te moeten hebben van ‘handhaving’. Helaas: die afdeling sluit om half 5 en dat is het net geweest…

Uiteindelijk besluiten we maar op tijd te gaan; dan rijd ik wel naar de garage en kijk wat er op het bordje staat. Als het niet past moet ik maar op zoek naar een andere parkeerplek.

Naar de ingang van de parkeergarage: inderdaad, die is te laag… Dat betekent een stuk omrijden en hopen dat er daar een plekje vrij is. Gelukkig is er een plek bij het doodlopende straatje naast een garagebedrijf, maar dat is wel een stukje lopen naar Amphion. Terwijl we daarheen lopen, zie ik dat er schuin achter de schouwburg twee minder-validen-parkeerplaatsen zijn. Eén op kenteken en de andere ‘gewoon’. Helaas is die bezet, maar in ieder geval iets om te onthouden voor een volgende keer. Dan staan we wat dichterbij, is zeker bij slecht weer een stuk prettiger.

Het is leuk weer in Amphion te zijn. De rolstoelplaatsen hier in de grote zaal zijn ook prima; een rij met klapstoeltjes waar Bert met de stoel voor kan staan en ik ernaast. Iedereen is ook erg behulpzaam, bijvoorbeeld bij het openhouden van de deur. Ik geniet er echt van, zo’n ‘avondje uit’.