Nog een dag bouwvakkers en vandaag het minder fijne deel: vandaag wordt de doorgang naar de woonkamer gemaakt. Dat betekent het achterraam eruit, maar ook een stuk muur links daarvan en het muurtje onder het raam…. Ik heb alles zoveel mogelijk afgedekt met oude kleden en lakens, want dat wordt natuurlijk een enorme stofbende. De unit wordt aan de buitenkant ondertussen afgewerkt, de kozijnen geplaatst en binnen zijn er mensen bezig. Het is echt opzienbarend wat ze in die korte tijd voor elkaar hebben gekregen!

’s Middags moet ik naar Nijmegen; we hebben het voortgangsoverleg. Bernadet heeft vakantie en komt alweer helpen, zo fijn!

Het is vandaag een warme, erg warme dag; is voor de bouwvakkers afzien. Maar in de kliniek is het, dankzij de airco, eigenlijk gewoon wat fris.

De bespreking verloopt prima; de fysio- en creatieve therapie hebben geen doelen meer, maar Annemieke en Suzan hebben nog verschillende dingen waaraan ze met ons willen werken. Uiteindelijk wordt afgesproken dat het verblijf wordt verlengd tot 12 augustus! Daar zijn we echt blij mee! Nu de bouw zo vlot gaat, gaan we er vanuit dat op die datum alles klaar voor gebruik is. Dan is een ‘noodopvang’ dus niet eens nodig! Het lijkt ineens allemaal op zijn plek te vallen!

Na het overleg ga ik met Bert naar de afdeling; ik blijf niet zo lang, want ik wil thuis Bernadet aflossen of in elk geval helpen. Maar dan staan ineens Rob, Paul en Ron in de gang; drie neven van mij, broers, die deze week de Vierdaagse gaan lopen. Ze blijken hier vlakbij in pension te zitten en komen daarom even op bezoek. Heel gezellig, al merk ik wel dat zij schrikken van Bert. Ze zijn natuurlijk via de mail op de hoogte van zijn verdere achteruitgang, maar hebben hem de afgelopen maanden niet gezien. En dan zijn de braces om de handen, de imposante elektrisch rolstoel en hoofdbesturing best confronterend.

Als ik weer thuis kom heeft Bernadet niet alleen voor de catering gezorgd, maar ook alles binnen al afgenomen. Ondanks de doeken zat overal een laagje plakkerig stof op… Het blijft toch fantastisch, zoveel lieve hulp!