De loodgieter is er alweer vroeg; hij vertelt dat hij altijd heel vroeg begint, juist als hij wat verder weg moet. Vanuit Brabant naar het noorden zit hij anders in de file.

Tot mijn verbazing gaat hij de wand bij de boiler bekijken, in plaats van onder de vloer. Maar hij heeft het bij het rechte eind: er blijkt een schroef door een waterleiding te zijn gedraaid… Hoe dit kan, geen idee. De mensen die de gipsplaten hebben aangebracht konden de leidingen toch gewoon zien? Door het lek is er water via de muur naar beneden gesijpeld en dit komt er via de vloer weer uit. Fijn dat de oorzaak nu ontdekt is. Hij kan het lek repareren en de verwachting is dat de vloer dan binnen een paar dagen is opgedroogd.

Ik krijg een telefoontje van een verpleegkundige uit de Maartenskliniek; Bert wordt vanmiddag met een ambulance(!) naar het Radboudziekenhuis overgebracht voor een onderzoek, maar de oorzaak van zijn klachten is nu duidelijk: hij heeft gordelroos! Dit zorgt voor de uitslag op zijn hoofd en geeft de pijn. Het vervelende hieraan is dat het een zenuwpijn is, die moeilijk te bestrijden is. Kan zelfs wel een paar weken aanhouden. Maar het positieve is dat er nu anti-virale middelen gegeven kunnen worden, die de gordelroos eronder moeten krijgen.

En hoe raar het ook klinkt, ik ben gewoon opgelucht dat het ‘gewoon’ een ziekte is, niet een verdere complicatie van Sjögren!

Als ik in Nijmegen kom is Bert net weer terug uit het ziekenhuis; wel apart om met een ambulance naar een oogarts te worden gebracht!

De oogarts heeft gekeken of de gordelroos ook het oog heeft aangetast, maar dat blijkt gelukkig niet zo te zijn. De uitslag op het hoofd is wel weer erger dan gisteren. En, typisch voor gordelroos, zit het maar aan één kant. De ene helft van het gezicht is opgeblazen en heeft lelijke plekken, de andere kant is helemaal normaal. Ik heb zelf jaren geleden gordelroos gehad, toen rond het middel. Dat was ook maar aan één kant inderdaad.