Emils verjaardag, hij wordt alweer 30! Ik ben niet zo bezig met leeftijd en zo, maar als je zoon al 30 wordt realiseer je je hoe snel alles gaat.

Vanochtend komt er een fysiotherapeute thuis; Kitty had aangegeven dat dat eigenlijk wel goed zou zijn. Zij kan de armen, benen, nek van Bert doorbewegen in de rolstoel. Eigenlijk kan dat, vooral de benen, beter liggend worden gedaan. Maar om hem in de behandelkamer met een tillift op een brancard te krijgen, te behandelen en daarna weer terug in de rolstoel te zetten, is gewoon jammer van de tijd. De therapie duurt een half uur, als daarvan de helft nodig is voor de transfer schiet het niet op. Nu komt er dus twee keer per week een fysiotherapeute aan huis; na de ochtendzorg blijft hij op bed liggen en de fysiotherapeute helpt hem na de behandeling in de rolstoel.

Vandaag komt het alleen een beetje raar uit; vanochtend fysio thuis en ‘s middags bij Klimmendaal. Het is beter als dat meer door de week verspreid kan worden. En opnieuw is de therapie in de tijd dat ik naar school moet, dus heb ik de rolstoeltaxi gereserveerd.

In de ochtend worden de twee tilmatten geleverd, voor de plafondlift. Dat is fijn; nu kunnen we die gaan gebruiken! Ik bel direct met Medipoint, want de verrijdbare lift, een echte sta-in-de-weg, kan dan worden opgehaald.