Passo della Futa - San Agatha Mugello

Bert:

V Passo della Futa A Sant Agatha Mugello A 19 km W tijdens lopen ‘s morgens mistig en bewolkt ’s middags zonnig in de namiddag vanaf 17.00 uur regen O In particulier bed en breakfast E in Bed en Breakfast T 1507 + 19 = 1526 km

Ik zit hier te schrijven op een antiek gammel meubelstuk in een albergo/pension in Sant Agatha Mugello. Het huis is iets van in het boek Een huis in Toscane en is zeer antiek ingericht. We eten hier vanavond ook, wat zien we wel. Vlak voordat we hier aankwamen ontmoeten we de twee Italiaanse vriendinnen weer die hier ook een kamer hebben.

Aanvulling : Dit hier is een van de weinige overnachtingsmogelijkheid in de buurt dus de kans was groot dat we ze zouden tegenkomen. Het leuke was wel dat we ze tegenkwamen toen wij er juist naar toe liepen. Ze hadden gehoord dat er nog twee mensen hadden gebeld en bij zich zelf gedacht dat wij dat haast wel moesten zijn. 

Vanmorgen bij vertrek was alles mistig en nevelig. Het eerste stuk in het bos was zelfs donker. De paden waren vandaag ook goed gemarkeerd alleen wel erg slecht Naast erg veel gaten soms zo breed als de weg en vol met modder en water, de paden ook erg steil en vol met losse stenen. Het loopt wat minder plezierig en het schiet niet op. De geplande plaats S. Pieve a Sieve hebben we dan ook niet gehaald. Hier moesten we behoorlijk zoeken naar het pension. Iemand aan wie we de weg vroegen belde spontaan voor ons op om de weg te vragen en aan ons uit te leggen. Bravo .

Wat ik gisteren nog niet heb opgeschreven. We zijn dus nu naar Toscane komen lopen. Helma kreeg van de slechte paden een dip en was het een beetje zat. Na het douchen was de dip gelukkig voorbij.

Aanvulling : In ons boekje staat dat er in dit gebied ook wolven voorkomen. Toen we vanmorgen met de mist in dat dichte bos liepen en wisten dat we door een nogal verlaten gebied liepen kon ik me voorstellen dat dit inderdaad zo’n plek voor wolven zou kunnen zijn. We hebben niets gezien.


Helma:

Al om half 9 weg bij de camping, echt vlot gedaan! Het is ‘s ochtends erg mistig, dus het eerste stuk bospad is wat spookachtig. Plan is om naar St. Agata te lopen; als het meezit gaan we door naar San Pieve.

De route zou, volgens de beschrijving, lichter zijn dan die van gisteren. Maar dat blijkt tegen te vallen. Veel blubber, verschillende lastige afdalingen met veel losse stenen. Halverwege de dag ben ik het zat! We gaan dan ook niet door.

In St. Agatha is het zoeken naar ons hotel. Niemand blijkt de Albergo te kennen die in ons boekje staat.

Uiteindelijk treffen we iemand die het ook niet weet, maar ons wel wil helpen. Met ons boekje belt hij het hotel en vraagt direct of ze een kamer voor ons hebben. Daarna kan hij ons perfect uitleggen hoe we daar kunnen komen.

Onderweg naar het hotel lopen we 'onze' Italiaansen weer tegen het lijf. Zij zitten in hetzelfde hotel!

Als we bij de Albergo komen blijkt het een soort pension in een prachtig oud Italiaans huis te zijn. Een schitterende tuin rondom, met een eigen moestuin. Voor €100,- kunnen we hier ‘s avonds eten, overnachten en de volgende dag ontbijten. We hebben een heerlijk koele kamer met mooi uitzicht en klassiek meubilair. Alleen moeten we de badkamer delen met de Italiaansen. Moeten we dus even op elkaar afstemmen.

We gaan nog even naar het dorp, waar we wat willen gaan drinken. Jammer genoeg krijgen we regen, maar gelukkig is er een terras waar we net onder een balkon kunnen zitten zodat we toch droog buiten zitten.

‘s Avonds een werkelijk fantastisch diner, door de eigenares voor ons gekookt. We eten met zijn vieren en hebben een heel gezellige avond zo, met Luisa en Maria. (Het is de eerste keer dat we ons voorstellen, na al die dagen dat we gelijk opgetrokken zijn!). Na het eten krijg ik een telefoontje van Anne; heel leuk nieuws. We blijken een prijs te hebben gewonnen in de staatsloterij, maar liefst €2507,50! Die € 7,50 is voor een ijsje voor de kinderen, de rest is een leuke aanvulling op ons reisbudget!