Vanmiddag stond een bezoekje gepland van iemand die Bert vanuit het werk kent. Maar hij belt ’s morgens om te vertellen dat er iets tussen is gekomen. We verplaatsen de afspraak naar volgende week. Nu betekent dat dus een vrije middag en we besluiten dan naar de stad te gaan. Bert heeft nog steeds sandalen aan; de gewone schoenen die boven staan krijg ik hem niet aangetrokken. Nu de voeten helemaal slap zijn lukt het niet die in een dichte schoen te laten glijden. We gaan dus op zoek naar schoenen die ver open kunnen, waarschijnlijk ook in een iets grotere maat.

Dinsdag is marktdag, dus dan is het in de stad altijd vrij druk. Zo fijn dat we de gehandicaptenparkeerkaart hebben, nu lukt het toch een parkeerplaats te vinden vlakbij Scapino. Daar moeten we wel naar boven, daar is de afdeling herenschoenen. Er is gelukkig een lift, maar niet zo’n grote. Ik kan er niet bij, dus help ik Bert in de lift, loop zelf via de trap naar boven en druk daar op de knop zodat hij omhoog komt. Beetje omslachtig, maar het werkt wel.

In Berts eigen maat vind ik een paar schoenen met een soort flap die ver open kan. Maar ook hierin krijg ik de voet niet gepropt. Uiteindelijk vinden we dezelfde schoenen een paar maten groter, en hierin lukt het wel.

Een paar nette dichte schoenen; alle schoenen die Bert niet meer aankan kunnen dus weg. Gelukkig heeft Emil ongeveer dezelfde maat, moet hij maar eens kijken welke schoenen hij wil hebben.

Onlangs hoorden we van een kennis die een maagverkleining heeft gehad; van de ziektekostenverzekering kreeg zij een vergoeding voor alle nieuwe kleren die ze nu moest kopen. Zal misschien aan je verzekering liggen, maar zo’n vergoeding krijgen wij niet. Terwijl alle nette kleding die Bert op kantoor droeg weg kan, net zoals broeken met knopen aan de achterkant en nu dus alle schoenen.