’s Middags moet ik naar Ina, mijn pedicure; ga ik elke zes weken heen, omdat ik last heb van hardnekkige likdoorns. In de behandelstoel vertel ik wat er met Bert aan de hand is. Zij had vanuit de kerk al gehoord dat hij opgenomen was.

“Ligt hij veel in bed?” vraagt Ina. ”Ja, hij gaat elke middag wel een poosje liggen, dat voelt fijner voor zijn rug”, antwoord ik. “Dan moet je oppassen voor spitsvoeten, daar krijgt hij anders last van”. Spitsvoeten, wat mag dat dan zijn?

Ina legt uit dat mensen die veel op hun rug in bed liggen, hun voeten laten “hangen”. Het risico bestaat dan, dat de achillespees iets inkort, waardoor het later niet meer goed lukt de voet plat op de grond te zetten.

Ik herinner me dat ik in ’83, na mijn enkelbreuk, ook een tijd fysiotherapie heb gehad waarbij mijn tenen en voorvoet extreem naar boven werden getrokken, om te zorgen dat de voet weer goed plat kon staan. Was behoorlijk pijnlijk!!!

Ina vertelt dat je dit kunt voorkomen door een kussen tegen de voetzolen te leggen, tussen de voeten en de voetenplank van het bed. Goede tip; als je zo dit probleem kunt voorkomen is het zeker het proberen waard!

Helaas lukt het niet goed het kussen van het logeerbed onder de voeten te krijgen; het bed is te kort. Een telefoontje met Medipoint dus maar, want misschien bestaan er ook langere hoog-laagbedden? De oplossing blijkt nog eenvoudiger; het bed kan iets verlengd worden, daarvoor sturen ze deze week iemand langs.